Bir Bedeli Olmalı

Bu kadar mutsuzluğun, bu kadar öfkenin, bu kadar kırgınlığın ve efendice yaşayabilmekten edepsizce çalınmış her bir saniyenin, yaşayandan öte yaşatana bir bedeli olmalı.

Öfkesinin acısını suçsuzdan çıkarana kesilen ceza, yani tanımsız vicdan azabı, bu durumun mimarını da kendine ortak etmeli.
Read the rest of this entry →

Arzu ettiğin şeyler, beklemekten vazgeçtiğin anda gerçekleşir.

Bu; hayatın ‘sen bakarken soyunamıyorum’ deme şeklidir.

(Zindan Adası)

Bu artık son içdökümüydü adamın. Bitirmişti artık içindeki kelimeleri kadın çünkü önce varlığı, sonrasında ise yokluğuyla. Uzun uzun düşündü ne yapacağını bütün gece. Hatta o kadın için bu kadar mesainin ne kadar fuzuli, geçirilen vakte de ne kadar yazık olduğunu farketti tam da o anda. Yazıktı, gerçekten yazık…
Read the rest of this entry →

Anlaşılan oydu ki adam kadını, ve muhtemelen kadın da adamı affedemiyordu. Kadının her densizliğinden sonraki özrü, özrünün değerinden eksiltse de her seferinde, adamın bu özrü, af dilenmesi, kadına yazdığı, hem çok içten hem de tek ve gerçekten yürekten bir özür olması sebebiyle çok kıymetliydi. Read the rest of this entry →

“Ne kadar kalmak istesek de bazen gitmek zorunda kalırız.

Ve ne kadar gitmek zorunda olsak da kalmaktan yanadır sol yanımız.”

Aziz Nesin

Adam susmayı öğrendi kadından, kadın sayesinde. Susturdu kadın adamı. Bilmeden görünürde, ama aslında çok iyi bilerek, isteyerek. O kadar sustu ki adam, konuşmayı, paylaşmayı unuttu resmen. Elleriyle gönüllü inşa ettiği küçücük dünyasına hapsetti kendini, arapsaçına dönüştürdüğü hayatıyla birlikte.
Read the rest of this entry →

Hani bazen birşeyler yazar insan, bir mailde misal, sonra send’e basmadan eski yazılanlari okur, mailbox’unu bir daha kontrol eder yeni bir şey gelmiş mi acaba diye, yazdıklarından vazgeçirecek insanı, sonra yollamaz o maili, işte öyle olsaydı keşke diye hayıflandı adam.
Read the rest of this entry →

Kadın Ve Adam

Bu başlıkta bir adam ve bir kadının hikayelerini, içdökümlerini, hayallerini, kırgınlıklarını, kızgınlıklarını, sevişmelerini, nefretlerini, dostluklarını okuyabilirsiniz. Hem kadın ve adam hep aynı olmayacak. Kah adam kadın, kah kadın adam olacak. Hatta kimi durumda adamla adamın, belki de kadınla kadının hikayesine dönüşecek hikaye veya gerçek… (Homofobik değiliz değil mi?)

Hikayeler kah kurgudan ibaret, kah gerçeğin ta kendisi olacak. Ama herdaim duygu yoğunluklu olacak… Bazen bir aşk hikayesiyken okuyacağınız, kimi zaman da bir dostluk gerçeği olacak. Öfkeli, sevinçli, hüzünlü, neşeli, kâh ağlatan, kâh güldüren, haliyle düşündüren, empatiye sevkeden, içinde belki de kendinizi bulabileceğiniz hikayeler bunlar… Sadece hikaye değil, bazen de gerçeğin ta kendisi olacak, kimbilir?

Kolay gele…