Tam toparlanmak üzereyken bir yerden bir video çıkıyor “tesaadüfen” karşıma…

Manişak’ın doğum günü

Tam toparlandım derken perşembe oluyor; ki başlı başına kocaman bir yokluk…

Onu da atlatıyorum, tam “tamamdır artık yırttım” demişken bir fotoğraf buluyorum…

Sonra pazar oluyor, koskocaman bir boşluk…

“Yeni hafta, bu sefer toparlarım” demişken tam, bir çöp buluyorum anı, sohbet, yıllar yüklü…

Dağılmışken tam, çarşamba oluyor çok şükür… Her gün çarşamba olsa da yokluğunun bir sebebi olsa….

Daha bunun babalar günü, doğum günleri, yıldönümleri, temmuzları, ağustosları, martları var can yakacak… Can kalmadı yanacak, azcık insaf ya hu şerefsiz zaman….